„Tylko człowiek zupełnie samotny może sobie pozwolić na zmarnowanie własnego życia. Jeśli jednak zasłużył choć na jedną ludzką miłość, ktoś oprócz niego płaci za jakość jego istnienia”.

Już dawno nic mnie tak nie zmusiło do refleksji, jak ten cytat, nieznanego autora, w książce Katarzyny Michalak. Nie żyjemy sami dla siebie, wchodząc w relacje, kochamy, lubimy, szanujemy ale też nie lubimy, nie darzymy sympatią itd. Jesteśmy ważni, jedyni, niepowtarzalni ale też inni tacy dla nas są. Bierzmy odpowiedzialność za tych, których oswoiliśmy – kłania się zamyślenie.jpg 2 zamyślenie.jpg 1 zamyślenie.jpg 3„Mały książę”…